John draait inmiddels al even mee. John heeft een grote schare fans. Vooral vrouwelijke volgens mij. Mannen vinden John Mayer niets. Althans, ik ken ze niet. John brak volgens mij, althans bij mij, door met het zoete liedje Daughters. John is een prototype van een man die er beter gaat uitzien naar mate hij ouder wordt. Reden waarom John akelig is, is dat hij, naast gewoon een knappe vent, gewoon een goede muzikant is. Ja. Dat moet toegegeven worden. Ik zat eerst ook in de ontkenningsfase. Ik keek niet naar zijn videoclips of concertregistraties op YouTube, ook al werd ik er wel eens op gewezen. ‘Je moet echt eens naar John Mayer kijken, is een goede gitarist’. Nee. Doe ik niet. Het is geen goede gitarist. Dat zeggen alleen fans. Zoals Nirvana-fans ook zeggen dat Kurt Cobain zo’n goede gitarist is. Nee, dat was hij niet. Hij was wel een goede grunge-muzikant, maar een benadigd gitarist, dat is hij niet. Maar goed. John Mayer.
Omdat ik dus veel gitaar en gitaristen YouTube-kanalen volg, komt John Mayer nog wel eens voorbij. Waarom, dacht ik. Maar toen gingen er wat erkende gitarist-vloggers hem prijzen. Stukjes laten zien van zijn gitaarwerk.
Verdommenaan. Die irritante John Mayer. Het is niet alleen een knappe vent, hij is niet alleen een populaire muzikant (ik trek niet alles van hem, maar dat hoeft niet) maar hij kan tóch ook nog heel goed gitaar spelen. Niet extreem technisch, maar heel melodieus, en dáár gaat het om.
Fan ben ik niet, maar ik snap wel dat je fan bent van John. Ondertussen ben ik Wild Blue aan het draaien van hem. Zit gewoon erg goed in elkaar. Een hoog Mark Knopfler / Dire Straits-vibe zit er aan het nummer. Dat lees ik ook terug in de commentaren op YouTube onder het nummer.
Hé. Die shit John Mayer…
Dit is gewoon héél goed gitaarwerk…
Eén van mijn favoriete nummers van Mayer: